اگر آلت تناسلی مرد همیشه راست بود چه می شد؟

 

 

در این بیندیش که چگونه آلت هاى آمیزش در مرد و زن، به گونه اى همخوان این کار، قرار داده شده است. براى مرد، آلتى انبساط پذیر قرار داده شده که دراز مى شود تا نطفه به زهدان برسد، چرا که مرد، بدان نیاز دارد که آب خویش در دیگرى بیفکند. براى زن هم ظرفى گود آفریده شده تا هر دو آب را در خود، جاى دهد و فرزند را در درون خود بپذیرد، گنجایش او را داشته باشد و او را حفظ کند تا زمانى که استحکام یابد. آیا این برخاسته از تدبیر خدایى حکیم و پر مهر نیست؟ از آنچه برایش انباز مى گیرند، پیراسته و فراتر باد!…


چه کسى گذرگاه پیشاب و مدفوع را خود جمع شونده قرار داد تا آنها را مهار کند و نگذارد پیوسته در جریان باشند و زندگى انسان را بر او تباه سازند؟ چه اندازه نعمت از این دست را هر شمارنده اى مى تواند در شمار آورد؟…

 

اگر آلت تناسلى مرد، همیشه سست و فروهشته بود، چگونه مى توانست به ژرفاى زهدان برسد تا در آن جا نطفه را خالى کند؟ و اگر نیز همیشه در حالت نعوظ بود، چگونه مرد مى توانست در بستر، از این پهلو بدان پهلو بچرخد و یا در حالى که چیزى پیش آمده در جلو او هست، در میان مردم راه برود؟ چنین چیزى، افزون بر زشتى چشم انداز، تحریک شهوت را در زن و مرد، در همه وقت، در پى مى آورد.

بدین سان ، خداوند – جل اسمه – تقدیر کرد که بیشتر آن در همه اوقات، به چشم نیاید و از آن دشوارى اى بر مردان تحمیل نشود؛ بلکه خداوند در آن نیرویى قرار داد که به گاه نیاز، راست شود؛ چرا که او خود تقدیر کرده که استمرار و ماندگارى نسل، از رهگذر آن باشد.

سخنانی بود از امام صادق(ع)
منبع: طب الصادق

  • نعوظ: آلت مرد در هنگام راست شدن و سفتی
  • زهدان: گردن رحم که در بین آلت زن و رحم زن قرار گرفته است.
  • ژرفا: عمق
  • پیشاب: ادرار
  • انبساط پذیر: بزرگ شونده