سفر

سفر
سفر کردم که از عشقت جدا شم                           دلم می خواست دگر عاشق نباشم
ولی عشقت تو قلبم مونده، ای وای                        دل دیوونمو سوزونده ای دل
هنوزم عاشقم، دنیای دردم                                   مثل پروانه ها دورت می گردم
سفر کردم که از یادم بری، دیدم نمیشه                   آخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه
غم دور از تو موندن، یه بی بال و پرم کرد                  نرفت از یاد من عشق، سفر عاشقترم کرد
هنوز پیش مرگتم من، بمیرم تا نمیری                      خوشم با خاطراتم، اینو از من نگیری
دلم از ابر و بارون به جز اسم تو نشنید                     تو مهتاب شبونه فقط چشمام تو رو دید
نشو با من غریبه مثل نا مهربونها                            بلا گردون چشمهات زمین و آسمونها
می خواهم برگردم اما می ترسم، می ترسم، بگی حرفی نداری
بگی عشقی نمونده، می ترسم بری تنهام بزاری
تو رو دیدم تو بارون، دل دریا تو بودی                        تو موج سبز سبزه، تن صحرا تو بودی
مگه میشه ندیدت، تو مهتاب شبونه                       مگه میشه نخوندت، تو شعر عاشقونه
خالق
ای خالق هر قصه من این منو این تو                      بر ساز دلم زخمه بزن این منو این تو
هر لحظه جدا از تو برام ماهی و سالی                   با هر نفسم داد میزنم جای تو خالی
منم عاشق ناز تو کشیدنبخاطر تو از همه بریدن تنها تو رو دیدن
منم عاشق انتظار کشیدن
صدای پا تو از کوچه شنیدن تنها تو رو دیدن              تو اون ابر بلندی که دستات شفای شوره زاره
تو اون ساحل دوری که هر موج به تو سجده میاره      تو فصل سبز عشقی که هرگل بهارو از تو داره
اگه نوازش تو نباشه گل گلخونه خاره                      تو آخرین کلامی که شاعر تو هر غزل میاره
بدون تو خدا هم تو شعراش دیگه غزل نداره
بمون که شوکت عشق بمونه که قصه گوی عشقی                    نگو که حرمت عشق شکسته تو آبروی عشقی
پریچه
میخونم به هوای تو پریچه                           چه قدر خالی جای تو پریچه
دلم کرده هوایت وای پریچه                         دلم تنگه برایت
تو رو میطلبم لحظه به لحظه                       تویی تاب و تبم لحظه به لحظه
چشات شهر من که شهر غصه است           برای هر شبم لحظه به لحظه
تو از هزارو یک شبی پریچه                         بجز تو زندگی هیچه پریچه
یه دنیا همه هیچه وای پریچه                      دنیا بی تو هیچه
من از نگاه تو شب و شناختم                     پسندیدم و دیدم و عاشقانه ساختم
تو هر بیت غزل قصه چشمات                     دلم قافیه شد قافیه باختم
شب چشم تو قیمتی ترین                        به انگشتر عمر من نگین
همه دنیای من فقط همین                      همین شرقی{شرعی} ترین شب زمین
تو معجون گل و مخمل نوری                      غریبانه قصه های دوری
تموم قصه ها بی تو میمیرن                      که تو حوصله سنگ صبوری
رسم
این چه رسمیست که تو ناز کنی یک طرفه                    این نشد کار که من ناز کشم یک طرفه
عین ظل مست که تو مست تفرعن باشی                    من به خاری حقارت برسم یکطرفه
نازنینم این چه رسمیت این چه رسمیت
این چه رسمیت که تو عاشق خود باشی و من               در غم سستی پیمان تو پرپر بزنم
این چه گفته است که تو غرق هوس بازی خویش             من عاشق به دل غم زده خنجر بزنم
نازنینم این چه رسمیت این چه رسمیت
این چه گفته است که من خسته ترین باشم و تو            غافل از آتش افروخته در سینه من
این چه کاریست که من مهر تو بر دل گیرم                     تو شب و روز بگیری به دلت کینه من
نازنینم این چه رسمیست این چه رسمیست
ساده
یه عمر که دل ای دل رمیدیو رووندی                 کبوترای عشقو یکی یکی پروندی
هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی         هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی
عجب ساده ای ای دل                                   واسه سوختنو پر پر زدنو مرده ای دل
هر جا که غمی بود ای دل تو شکستی             یک عمر که ای دل تو غصه پرستی
تو هر شب هر روز دنبال حقیقت                        من عاشق دنیا یار میو مستی ای دل
در مجمع خوبان بیهوده نشستی                       با چشم خماری عهدی که نبستی
هرگز نرسوندی ما را تو به مقصود                      چی فهمیدی اخر از عالم هستی ای دل
من مست تمنا تو همره درویش                         من خیره سرو تو دنبال ره خویش ای دل
یه عمر که دل ای دل رمیدیو رووندی                   منو به هر جا خواستی به دنبالت کشوندی
هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی           هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی
عجب ساده ای یا دل                                      واسه سوختنو پر پر زدنو مرده ای دل
صفای اشک
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
به خاکستر دل نگیرد شرار                         من از برق چشمی بلا دیده ام
وفای تو را نازم ای اشک غم                       که در دیده عمری تورا دیده ام
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
طبیبا مکن منعم از جام می                       که درد درون را دوا دیده ام
حریم خدا شد چه شبها دلم                      که خود را ز عالم جدا دیده ام
از آن رو نریزد سرشکم ز چشم                   که در قطره هایش خدا دیده ام
برو صاف شو تا خدابین شوی                     ببین من خدا را کجا دیده ام
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
طبیبا مکن منعم از جام می                       که درد درون را دوا دیده ام
حریم خدا شد چه شبها دلم                      که خود را ز عالم جدا دیده ام
از آن رو نریزد سرشکم ز چشم                   که در قطره هایش خدا دیده ام
برو صاف شو تا خدابین شوی                     ببین من خدا را کجا دیده ام
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
دلسوخته
دلسوخته تر از همه ی سوختگانم                          از جمع پرکنده ی رندان جهانم
در صحنه ی بازیگری کهنه ی دنیا                           عشق است قمار من و بازیگر آنم
با آنکه همه باخته در بازی عشقند                         بازنده ترین است در این جمع نشانم
ای عشق از تو زهر است به جامم                        دل سوخت ،‌ تن سوخت ، ماندم من و نامم
دلسوخته تر از همه ی سوختگانم                         از جمع پرکنده ی رندان جهانم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم                  اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم
ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت                   بگذار ببارد به سرم سنگ مصیبت
من زنده از این جرمم و [حاضر به] مجازات               مرگ است مرا گر بزنم حرف ندامت
باید که ببازم با درد بسازم                                   در مذهب رندان این است نمازم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم                 اما چه کنم ، عاشق این کهنه قمارم
من در به در عشقم و رسوای جهانم                     چون سایه به دنبال سر عشق روانم
او کهنه حریف من و من کهنه حریفش                   سرگرم قماریم من و او ،‌ بر سر جانم
باید که ببازم ، با درد بسازم                                در مذهب رندان ، این است نمازم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم                اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم
آرزو
آرزو داشتم یار من تو باشـــــــی             چراغ شام تار من تو باشــــــــی
حالادونستم که دنیاپرستـــــــی              خوردی شراب دورنگی و پستی
آخه وای وای وای ازاین دنیــــــا               آخا حیف حیف حیف ازاین دنیــــا
بنویسم وفا نه طاقه بستان                   تا کی وکیشم جور ناکسان
کفتر کاکل به سر
کفتر کاکل به سر های های                                      این خبر از من ببر وای وای
بگو به یارم                                                                         که دوسش دارم
بگو برگرده چشم براشم من                                                 خاطر خواشم من
من برات هر چی میگفتم همه از دل بود                  همه از دل بود  همه از دل بود
تو برام هر چی می گفتی همه باطل بود                همه باطل بود همه باطل بود
کفتر کاکل به سر های های                                این خبر از من ببر وای وای
بگو به یارم                                                       که دوسش دارم
بگو برگرده چشم براشم من                                خاطر خواشم من
سفره
بیا دست قشنگ مهربانت را عصایی کن که برخیزم
و شور انگیز و شوق آلود بدامان شقایقها بیاویزم
بدزدم تیشه فرهاد عاشق را و بی پروا چنان رعدی بنای سنگی غم را فروریزم
بسازم کلبه عشقی میان باغ فرداها
و حافظ وار بر بام فلک طرحی دگر از عشق اندازم و نقش دیگری ریزم
بیا واکن لبانم را به تکرار سرود عشق که من آن مرغ غمگین شباویزم
دلم می خواد تو سفره مون
یه لقمه نون داشت پر عشق
وسط برکتش میشد
هر چی که خواست از خود عشق
دلم می خواست تو باغچه مون می کاشتمت
گل می دادی
رنگ و وارنگ از همه رنگ نرگس و سنبل می دادی
دلم می خواست میشد واست
دشت رو چراغونش کنم
ماه رو بزارم تو چشات
ستاره بارونش کنم
وسط میدون ببرم بازار رو ارزونش کنم
داد بزنم خاطر خواتم عشق رو فراوونش کنم
گلاب قمصر میشدی به مرگ گل جون میدادی
شاخه به شاخه برگ به برگ به لپشون خون میدادی
گریه عاشق میشدی نم نم بارون میدادی
به شاعرای در به در شعر فراوون میدادی
شاه خترون
شاه دخترون دختر گل به سر سرون دختر           شاه دخترون دختر گل به سر سرون دختر
برده اون نگاه تو عقل و هوش من ازسر                ای گل گلستانم ای نو گل بستانم
چشمان سیاه تو چشمان سیاه تو                      اتش زده بر جانم اتش زده بر جانم
این دل سرکش من تاب وتوان نداره                     برای دیدن تو همیشه بی قراره
اگه پیش من بیایی اگه پیشه من بیایی               دل دیگه غم نداره دل دیگه غم نداره
شاه دخترون دختر، گل به سر سرورن دختر           برده اون نگاه تو عقلو هوش من ازسر
با اون راه رفتنت خندیدنت میون گلها                    پروانه شدیو پر می زنی می بری دلها
چرارحمی نداری مروتی نداری                           چرا بر من مسکین محبتی نداری
شاه دخترون دختر گل به سر سرون دختر             چشمان سیاه تو برده هوش من از سر
متن ترانه های آلبوم صبحت بخیر عزیزم
صبحت بخیر عزیزم
در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست        خو کرده قـفـس را مـیـل رهـا شدن نیست
مـن با تـمام جانم پر بسته و اسیرم                  باید که با تو باشم در پـای تـو بـمیرم
صبحت بخیر عزیزم با آنکـه گفتـه بودی              دیشـب خـدانگهدار
با آنکه دست سردت از قـلـب خـستـه تـو          گویـد حدیث بـسـیـار
صــبـحت بـخـیـر عزیزم                                  بـا آنــکـه در نــگــاهــت
حرفی برای من نیست
بـا آنـکـه لـحـظـه لـحـظـه                               می خوانم از دو چشمت
تـن خـسـتـه ای ز تـکـرار
در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست        خو کرده قـفـس را مـیـل رهـا شدن نیست
مـن با تـمام جانم پر بسته و اسیرم                 باید که با تو باشم در پـای تـو بـمیرم
صبحت بخیر عزیزم با آنکـه گفتـه بودی             دیشـب خـدانگهدار
با آنکه دست سردت از قـلـب خـستـه تـو         گویـد حدیث بـسـیـار
صــبـحت بـخـیـر عزیزم                                 بـا آنــکـه در نــگــاهــت
حرفی برای من نیست
بـا آنـکـه لـحـظـه لـحـظـه                              می خوانم از دو چشمت
تـن خـسـتـه ای ز تـکـرار
این بار غصـه ها را از دوش خسته بردار            من کوه استوارم به مـن بگـو نـگـه دار
عهدی که با تو بستم هرگز شکستنی نیست         این عشق تا دم مرگ هرگز گسستنی نیست
صبحت بخیر عزیزم  با آنکـه گفتـه بودی           دیشـب خـدانگهدار
با آنکه دست سردت از قـلـب خـستـه تـو        گویـد حدیث بـسـیـار
صــبـحت بـخـیـر عزیزم
بـا آنــکـه در نــگــاهــت
حرفی برای من نیست
بـا آنـکـه لـحـظـه لـحـظـه
می خوانم از دو چشمت
تـن خـسـتـه ای ز تـکـرار
ترمه و اطلس
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ای بلا . بالا بلا .قربون اون نگاهت
قربون راه رفتنت . قربون خاک راهث
من روزی هزار دفه به پای تو می میرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ای بلا . بالا بلا .قربون اون نگاهت
قربون راه رفتنت . قربون خاک راهت
من روزی هزار دفه به پای تو می میرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
دشمن اگه هزار هزار
دشمن اگه هزار هزار
فشنگاشون قطار قطار
حلقه به دورت بزنن
صد تا با سی صد تا سوار
خودم میام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
خودم می یام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
قد نگو نگو نگو . سرو خرامانه
چشم نگو نگو نگو . نرگس مستانه
لب نگو نگو نگو . غنچه ی خندانه
دل نگو نگو نگو . خیلی پریشانه
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
امید من تو هستی برای زندگانی
ارزوی دلم رو توی چشام می خونی
من دیگه خاک پاتم. هر جا بری باهاتم
من عاشق تو هستم . من تو رو می پرستم
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
دشمن اگه هزار هزار
فشنگا شون قطار قطار
حلقه به دورت بزنن
صد تا بسی صد تا سوار
خودم می یام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
خودم می یام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
باورم کن
در کار عشق ما همیشه اما بود
بی جانی ریشه از ساقه پیدا بود
آن شب که گفتی باورم کن با تو میمانم
دلواپسی های من از صبح فردا بود
آن شب که گفتی با تو هستم تا که دنیا هست
باور نکردم گرچه این جمله زیبا بود
در عمق دریا هرگز یک قطره پیدا نیست
پایان عشق ما پایان دنیا نیست
مثل زلال آب من باورت کردم
مینای یک رنگی در ساغرت کردم
سلطان قلب خود تاج سرت کردم
در چشم دل تا خود پیغمبرت کردم
آن شب که گفتی باورم کن با تو میمانم
دلواپسی های من از صبح فردا بود
آن شب که گفتی با تو هستم تا که دنیا هست
باور نکردم گرچه این جمله زیبا بود
در عمق دریا هرگز یک قطره پیدا نیست
پایان عشق ما پایان دنیا نیست
عاشق تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
اگه قربونی می خواستی بهتر از من چه کسی
واسه پیش مرگ تو اماده تر از من چه کسی
تو اگه چشمه بودی تشنه تر از من چه کسی
واسه دلداری دادن خسته تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
همه راه ها رو به من سد کردی
عشقم و رد کردی
به خودت بد کردی . به خودت بد کردی
فصل گل . فصل اقاقی . فصل سازگاری ساغر و ساقی
فصل خوب انتظار از پشت شیشه
فصل دل بستگی ساقه و ریشه
همه راه ها رو به من سد کردی
عشقم و رد کردی
به خودت بد کردی . به خودت بد کردی
واسه تسلیم و رضا دست و پا بسته تر از من چه کسی
در پرستیدن تو دیگه وا رسته تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
چگونه چگونه
تو دیونه رفتی یه شب بی نشونه
تو خواستی که قلبم پریشون بمونه
واست گریه ی من دیگه بی امونه
دل از درد عشقم یه دریای خونه
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
من از سبزه سبزم .ولی خسته خسته
من از شهر عشقم .ولی دل شکسته
می گفتم یه ابری . یه هم رنگ بارون
یه بارون رحمت . واسه سبزه زارون
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
می خواستم بگم من که عاشق ترینم
تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی
می خواستم بگم من که عاشق ترینم
تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی
حقیقت چه تلخه . چه تلخ شکستن
حقیقت همینه که رفتی تو بی من
که رفتی تو بی من
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
من از سبزه سبزم .ولی خسته خسته
من از شهر عشقم .ولی دل شکسته
می گفتم یه ابری . یه هم رنگ بارون
یه بارون رحمت . واسه سبزه زارون
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
تنها ترین مرد
تنها ترین مردم به دوشم کوله باره غم
از غمها لبریزم
کوه صبور شانه ام از بار غمها خم
من قصه ی دردم . تنها ی شبگردم
تنها دو دست مهربان تو پناه من
چشمان تو تنها چراغ کوره راه من
تنها تو ماندی از همه دنیا برای من
آن شانه های نازک تو تکیه گاه من
تنها تو هستی در تمام لحظه های من
تنها تو ماندی جز خدای من برای من
آه ای هستی من . شور مستی من
بر چین اشک مرا برچین
هستی می گذرد . مستی می گذرد
بنشین پیش دلم . بنشین
از ازل خالم زد رقم با تو. نقش تقدیر است
خود تو می دانی . با تو می مانم . بی تو می میرم
آه ای هستی من . شور مستی من
بر چین اشک مرا برچین
هستی می گذرد . مستی می گذرد
بنشین پیش دلم . بنشین
از ازل خواند زجر و غم با تو . نقش تقدیر است
خود تو می دانی . با تو می مانم . بی تو می میرم
عاشق ترین مردم که می میرم برای تو
ای وای اگر باشد به تو عاشق خدای تو
من قصه ی دردم . تنها ی شبگردم
تنها دو دست مهربان تو پناه من
چشمان تو تنها چراغ کوره راه من
تنها تو ماندی از همه دنیا برای من
آن شانه های نازک تو تکیه گاه من
تنها تو هستی ذر تمام لحظه های من
تنها تو ماندی جز خدای من عزیز من برای من
پا به پای تو
پا به پای تو می یام هر جا بری
گوش به حرف تو می دم هر چی بگی
من گذشتم از همه برای تو
جونم و برات می دم به سادگی
تو بدون که شیشه ی عمر منی
خدا اون روز و نیاره که بشکنی
تو بدون که شیشه ی عمر منی
خدا اون روز و نیاره که بشکنی
برای گفتن خوبی های تو
یه عالم کوچیکه . یک دنیا کمه
نمی شه از تو گذشت به سادگی
تو که خوبی هات به قد عالمه
تو که خوبی هات به قد عالمه
برای گفتن خوبی های تو
یه عالم کوچیکه . یک دنیا کمه
نمی شه از تو گذشت به سادگی
تو که خوبی هات به قد عالمه
تو که خوبی هات به قد عالمه
پا به پای تو می یام هر جا بری
گوش به حرف تو می دم هر چی بگی
من گذشتم از همه برای تو
جونم و برات می دم به سادگی
تو بدون که شیشه ی عمر منی
خدا اون روز و نیاره که بشکنی
تو بدون که شیشه ی عمر منی
خدا اون روز و نیاره که بشکنی
سفره ی دل و برات باز می کنم
تا که در کنارت اروم بگیرم
زندگی دوباره اغاز می کنم
حتی اون لحظه که دارم می میرم
با تو خوبه .با تو خوبه . به تو خوبه
هم طلوع و هم غروب
پا به پای تو می یام هر جا بری
گوش به حرف تو می دم هر چی بگی
من گذشتم از همه برای تو
جونم و برات می دم به سادگی
تو بدون که شیشه ی عمر منی
خدا اون روز و نیاره که بشکنی
تو بدون که شیشه ی عمر منی
خدا اون روز و نیاره که بشکنی
آلبوم به تو می اندیشم
سکه
پرنده قشنگی بود و پر زد
رفیق روز تنگی بود و پر زد
خیال کردم دلش دنبال عشقه
پی خوش آب و رنگی بود و پر زد
اگه سکه دو رو داره اسیر دست بازاره
نه عشقی داره تو کارش نه مهری داره بازارش
تو که سکه نبودی یار بودی
به ظاهر عاشق و غمخوار بودی
منو گمراه کردی وای بر من
تو هم افسونگر و مکار بودی
خیال کردم که تو فصل بهارم
بها ر و یار و قلب بی قرارم
خیال کردم که تو قلب بهشتم
از این بهتر نمیشه سرنوشتم
پرنده رفت و پژمرد و دل مرد
پرنده رفت و عشق رو با خودش برد
چطور پنهون می کردی از من اون روتو
چطور پنهون می کردی عطر گیسوتو
منی که عطر گیسوتو به یک دنیا نمیدادم
چی شد من عاقبت از چشم مشتاق تو افتادم
ننه
پشت در ننداختی ننه
با خوب و بدم ساختی ننه
سرم رو بگیر تو دامنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت
دنیا رو می خواستی برام
عمرت و گذاشتی به پام
عشق تو فقط زیارت
نماز بود و عبادت
نماز بود و عبادت
حرف و حدیثت منم
عاشق گیست منم
سفید مثل برفه
راس راسی خیلی حرفه
راس راسی خیلی حرفه
پشت در ننداختی ننه
با خوب و بدم ساختی ننه
سرم رو بگیر تو دامنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت
به انتظار دیدنم نشستی
چفت در و به عشق من نبستی
نشستی هی خدا خدا می کنی
اسم منو همش صدا می کنه
دنیا رو می خواستی برام
عمرت و گذاشتی به پام
عشق تو فقط زیارت
نماز بود و عبادت
نماز بود و عبادت
حرف و حدیثت منم
عاشق گیست منم
سفید مثل برفه
راس راسی خیلی حرفه
راس راسی خیلی حرفه
دل ناگرونم تویی
آروم جونم تویی
دل ناگرونت منم
آروم جونت منم
دل ناگرونم تویی
آروم جونم تویی
دل ناگرونت منم
آروم جونت منم
دنیا رو می خواستی برام
عمرت و گذاشتی به پام
عشق تو فقط زیارت
نماز بود و عبادت
نماز بود و عبادت
حرف و حدیثت منم
عاشق گیست منم
سفید مثل برفه
راس راسی خیلی حرفه
راس راسی خیلی حرفه
بتو می اندیشم
نه به ابر
نه به آب
نه به برگ
نه به این آبی آرام بلند
من مناجات درختان را هنگام سحر
نفس پاک شقایق را در دامن کوه
رقص عطر گل یخ را با باد
همه را میبینم ، می شنوم
من به این جمله نمی اندیشم
به تو می اندیشم
ای سرا پا همه خوبی
تک و تنها به تو می اندیشم
به تو می اندیشم
همه وقت . همه جا
من به هر حال که باشم
به تو می اندیشم
به تو می اندیشم
تو بدان این را . تنها تو بدان
تو بمان با من . تنها تو بمان
تو بدان این را . تنها تو بدان
تو بمان با من . تنها تو بمان
به تو می اندیشم
به تو می اندیشم
ای سرا پا همه خوبی
تک و تنها به تو می اندیشم
به تو می اندیشم
جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب
من فدای تو .به جای همه گلها تو بخند
من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقی ست
اخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ی ابر و هوا را تو بخوان
تو بمان با من . تنها تو بمان
همصدا
ای همصدای دیروز و فردا
عاشقتر از ما کی می شه پیدا
وقتی تو باشی هر لحظه با من
فرقی نداره اینجا و اونجا
ای همیشه ناجی من
من حبیبم، زخمه این تن
سخته بی تو زنده بودن
این روزها که عاشقی هم
دیگه از یاد رفته کم کم
با تو عاشق با تو خوبم
با تو روز بی غروبم
برای دیدن تو
هنوزم یار تنهایم، به دیدار تو می آیم، باز می آیم
اگر که فرصتی باشد، مجال صحبتی باشد، حرف خواهم زد
برای دیدن تو از حادثه ها گذشته ام
کفر اگر نباشد این من از خدا گذشته ام
عذاب این دقیقه ها، مرا شکسته بی صدا
دستی بکش به زخم من، که از شفا گذشته ام
باورم کن، باورم کن، من که با تو صادقم
اگه خسته ام، یا شکسته ام، هر چه هستم، عاشقم
منو بشناس و باور کن که خسته ام، خیلی خسته ام، اما هستم
تهی ماند و نشد آلوده دستم، من به دنیا دل نبستم
هر چه بلا کشیده ام، من از وفا کشیده ام
که از وفاداری این اهل وفا گذشته ام، من از وفا گذشته ام
هم پیاله
هم پیاله ی ما باش
هم پیاله ی ما باش
ما که رفته بر بادیم
زیر گنبد این چرخ
از تعلق آزادیم
هم پیاله ی ما باش
هم پیاله ی ما باش
بی نیاز و تنها باش
تشنه باش و دریا باش
فارغ از من و ما باش
هم پیاله ی ما باش
هم پیاله ی ما باش
هم پیاله ی ما باش
در مرام ما رندان حرص مال دنیا نیست
گوش ما بدهکار قیل و قال دنیا نیست
بر بساط این دنیا پشت پا بزن چون ما
تشنه باش و دریا باش
هم پیاله ی ما باش
بزن بزن به سنگ می آیینه های کور و کر
بمان به نام عاشقی رفیق خانه و سفر
رفیق هم پیاله باش
که می نبوده بی اثر
وقتی نیستی
وقتی نیستی خونمون با من غریبی می کنه
دل اگه میگه صبورم خود فریبی می کنه
صدای قناری محزون و غم آلود میشه
واسه من هر چی که هست و نیست نابود میشه
وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ میشه
نمی دونی چقدر دلم برات تنگ میشه
وقتی نیستی گلهای باغچه نگاهم می کنن
با زبون بسته محکوم به گناهم می کنن
گلها میگن که با داشتن یه دنیا خاطره
چرا دیوونگی کردی و گذاشتی که بره!
وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ میشه
نمی دونی چقدر دلم برات تنگ میشه
وقتی نیستی همه ی پنجره ها بسته میشن
با سکوت تو خونه قناری ها خسته میشن
روز واسم هفته میشه هفته برام ماه میشه
نفسهام به یاد تو یکی یکی آه میشه
وقتی نیستی گلهای باغچه نگاهم می کنن
با زبون بسته محکوم به گناهم می کنن
گلها میگن که با داشتن یه دنیا خاطره
چرا دیوونگی کردی و گذاشتی که بره!
وقتی نیستی گل هستی خشک و بی رنگ میشه
نمی دونی چقدر دلم برات تنگ میشه

 

 

 

آلبوم نماز
زندگی

دل بریدم از تمام زندگی
در تو گم گشتم به نام زندگی
با تو بودن شد برایم هر نفس
معنی ناب کلام زندگی
اوج خواهش های تو اما کشید
عاقبت ما را به کام زندگی
نوش دارویم بمان تلخی نکن
تا ننوشم زهر جام زندگی
معنی هر دل بریدن مرگ بود
تو نبودی التیام زندگی
با تولد رنج ما آغاز شد
رنج افتادن به دام زندگی
با تو بودن شد برایم هر نفس
معنی ناب کلام زندگی
نماز
نماز مغربو امشب به نام عشق بر پا کن
.....الـلّـه اکــبــر.....الـلّـه اکــبــر.....
نماز مغربو امشب به نام عشق بر پا کن
واسـم از درگه حـق مهربونـیـتـو تمنا کن
بخواه عشقو از اون قادر که هر ناگـفـته می دونه
که هر ناخونده می خونه
هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه
هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه
از امشب تا نماز مغرب هر شب
کـــنـــارم بــاش و یـــارم بــاش
و با من با من عاشـق مـدارا کـن
بـگـو یـا رب منو رسـوای رسوا کن
تو قلبم آتش افروزان کن غوغا کن
هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه
هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه
اگه عشق منی امشب نمازو هم صدا با قلب من
امشب نمازو هم صدا با قلب من ذکر خدایا کن
الــهــی هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه
هوا اونه صدا اونه خدای عاشقا اونه
حیران
تو حیرانی در این هنگامه، من هم از تو حیرانتر
تو در آغاز آبادی، منم هر لحظه ویرانتر
در این بن بست ظلمانی، رهایی را چه میدانی
فرار از خود به سوی هم، و یا از هم گریزانتر
اگر از راه برگردیم سراپا حسرت دردیم
گذشتن، مرگ؛ ماندن، درد کدامینند آسانتر
کدام این پیک را گویم که من هم از تو می جویم
نشانت را و ماندم بی خبر در آن پریشانتر
در این تنهایی ممتد فقط دست تو بر در زد
ندیدم از تو ای دیرآمده ناخوانده مهمانتر



ایران
با تو روینده و رویانم من
بی تو سوزنده و سوزانم من
چه کنم عاشق ایرانم من
وه چه گمگشته سری دارم من
یوسف رفته ز کنعانم من
همچو فرزند جدا از مادر
در هوای تو پریشانم من
مگرم نیست بجز تحفه جان
شرمسار از همه یارانم من
چه کنم عاشق ایرانم من
گاه گاهی که تو غمناک شوی
گریه ابر بهارانم من
گریه ام دست خودم نیست از اوست
پس نپرسید چه گریانم من
دلکی دارم و انسانم من
چه کنم عاشق ایرانم من
نیرنگ
به من اونکه بدی آموخت توبودی
من و آتیش زد و خود سوخت تو بودی
اونکه با تیغ به زهر آلوده عشق دل و دیدم و بهم دوخت تو بودی
اونکه با شعبده بازی به نیرنگ لب فریاد من و دوخت تو بودی
آخر این قصه ما از خود ما از ابتدا پیدا بود نیرنگ بود رویا بود
دشمن ما از خود ما هر لحظه بین ما بود از ما بود با ما بود
تو من و به بازی تلخی کشوندی
که ندونسته به انتها رسوندی
من به خواب تو تو جادو شده خواب
دشمن ما رو سر سفره نشوندی
اونکه دل به قصه ها باخت توبودی
خونمون را روی آب ساخت توبودی
تا از در اومد
تا از در اومد بوی گل اومد
بوی بهار و سوز دل اومد
وقتی نگام کرد آشفته بودم
حرف دلم رو کاش گفته بودم
حرف دلم رو کاش گفته بودم
نشست موهاشو شونه کرد
این دلو خوب دیوونه کرد
دل که پی بهونه بود شکایت از زمونه کرد
نشست موهاشو شونه کرد
این دلو خوب دیوونه کرد
دل که پی بهونه بود شکایت از زمونه کرد
تا از در اومد بوی گل اومد
بوی بهار و سوز دل اومد
وقتی نگام کرد آشفته بودم
حرف دلم رو کاش گفته بودم
حرف دلم رو کاش گفته بودم
نشست موهاشو شونه کرد
این دلو خوب دیوونه کرد
دل که پی بهونه بود شکایت از زمونه کرد
نشست موهاشو شونه کرد
این دل رو خوب دیوونه کرد
دل که پی بهونه بود شکایت از زمونه کرد
دل دیگه سر به راه نشد یه روز ازش جدا نشد
دل دیگه سر به راه نشد یه روز ازش جدا نشد
می میره نباشه یارش خیلی خرابه کارش
می میره نباشه یارش خیلی خرابه کارش
دل دیگه سر به راه نشد یه روز ازش جدا نشد
دل دیگه سر به راه نشد یه روز ازش جدا نشد
می میره نباشه یارش خیلی خرابه کارش
می میره نباشه یارش خیلی خرابه کارش


آلبوم تولد عشق
میلاد
برای روز میلاد تن من، نمی خوام پیرهن شادی بپوشی
به رسم عادت دیرینه حتی، برایم جام سر مستی بنوشی
برای روز میلادم اگر تو، به فکر هدیه ای ارزنده هستی
منو با خود ببر تا اوج خواستن، بگو با من که با من زنده هستی
که من بی تو نه آغازم نه پایانم، تویی آغاز روز بودن من
نذار پایان این احساس شیرین، بشه بی تو غم فرسودن من
نمی خوام از گلهای سرخ و ابی، برایم تاج خوشبختی بیاری
به ارزشهای ایثار محبت، به پایم اشک خوشحالی بباری
بذار از داغی دستهای تنها، بگیره هرم گرما بستر من
بذار با تو بسوزه جسم خستم، ببینی آتش و خاکستر من
تو ای تنها نیاز زنده موندن، بکش دست نوازش بر سر من
به تن کن پیرهنی رنگ محبت، اگه خواستی بیایی دیدن من
حلقه طلا
یه حلقه طلایی اسمتو روش نوشتم
می خوام بیام دستت کنم بیای تو سرنوشتم
دو تا دل از جواهر می خوام برات بیارم
که بندازم به گردنت همیشه یادگارم
می گیره دل بهونت میام بسوی خونت
اگه کسی ببینه می گم شدم دیوونت
می دونی توی دنیا به غیر تو ندارم
اگه بخوای دلم رو به زیر پات می ذارم
نمی دونی دلی که بی قراره
اگه بگی بله چه حالی داره
برات لباسی از حریر میارم
نگینش از ماه پولک از ستاره
خدا کنه تا جون دارم باشی گل بهارم
یه روز نیاد به من بگی دیگه دوست ندارم
بریز به روی شونه هات
زلفهاتو دسته دسته
می خوام که تاج مروارید روی موهات بذارم
تمنا
هر کس به تمنای کسی غرق نیاز است
هر کس به سوی قبله ی خود رو به نماز است
هر کس به زبان دل خود زمزمه ساز است
با عشق در امیخته در راز و نیاز اسث
ای جان من تو . جانان من تو در مذهب عشق ایمان من تو
هیهات که کوتاه شود با رفتن جانم
این دست تمنا که به سوی تو دراز است
هر کس به زبان دل خود زمزمه ساز است
با عشق در امیخته در راز و نیاز اسث
هر که در عشق تو گم شد از تو پیدا می شود
قطره ی نا قابل دل از تو دریا می شود
دستی که به درگاه خدا بسته پل عشق
کوتاه نبینید که این قصه دراز است
خاصییت عشق می جوشد از تو
دل رنگ اتش می پوید از تو
هر گوشه ی این خاک که دل سوخته ای هست
از دولت عشق تو در میکده باز اسث
دیگر چه خواهی
من که عمرم را به پایت ریختم
زندگیها را به پایت ریختم
ای تو دیروز من و امروز من
من که فردا را به پایت ریختم
دیگر چه خواهی؟ دیگر چه خواهی؟
من که با خوب و بد تو ساختم
ابرویم را به خاک انداختم
در سفر تا هفت شهر عشق تو
من که مرزی تا جنون نشناختم
دیگر چه خواهی؟ دیگر چه خواهی؟
من که همچون بت پرستیدم تو را
هر کجا رفتم فقط دیدم تو را
با تمام گریه ها از دست تو
می شکستم بغض و خندیدم تو را
پس چرا ازردنم را دوست داری؟
حسرت و غم خوردنم را دوست داری؟
مثل من هرگز کسی عاشق نبوده
سوختن از عشق را لایق نبوده
از توام بر اتش و خاموشم از تو
تا نگویی در وفا صادق نبوده
هر چه می سوزم تو می گویی کم است
قصه ام ورد تمام عالم است
پس چرا ازردنم را دوست داری؟
حسرت و غم خوردنم را دوست داری؟
پدر سوخته
این پدرسوخته عاشق بی تاب دله
این که می گیره ز من شب همه شب خواب دله
مست می ناب دله، اونی که میشه آب دله
یا میگه بمون بمون، یا که برو، یا که بیا
من یه فرمانبر بیچاره و ارباب دله
مست می ناب دله، اونی که میشه آب دله
تار و پود من و این ناله و فریاد و فغان
تن من ساز و هر قصه و مضراب دله
این که بی صبر و قراره همه شب تا به سحر
خلق عالم همه در خوابن و بی خواب دله
تو ز من غافل و من روی نیازم همه تو
تو نماز منی و گوشه محراب دله
مست می ناب دله، اونی که میشه آب دله
با من باش
گلکم، نازکم گله کم کن، کمکم کن، کمکم
باش تا بهتر و بهتر باشم
باش تا از این همه سر باشم
باش تا هق هق من بند بیاد
باش که چشم من آفتاب می خواد
چون که از همیشه دیوونه ترم، با من باش
چون که آبروی عشق رو می خرم، با من باش
چون که بدجوری سزاوار توام، با من باش
حالا که حوصله تو سر می برم، با من باش
بابا
چشماتو وا کن و ببین ببین که بابا اومده
بابا با یک عروسک خوشگل و زیبا اومده
چشماتو تو چشم بابا یه بار باز و بسته کن
نظر به حال دل این عاشق دل شکسته کن
چه شب هایی به شوق تو اومدم و خواب بودی
تو دست های عاشق من همیشه کم یاب بودی همیشه کم یاب بودی
اینها همش تقصیر ماست تو که گناهی نداری
به جز به آغوش پدر به جایی راهی نداری به جایی راهی نداری
کبوتر دو برجم الهی که فدات بشم
نذار که بیچاره ی اون گریه بی صدات بشم گریه بی صدات بشم
من واسه تو دلواپسم تو واسه ی عروسکهات
من واسه تو می میرم و تو واسه ی بازیچه هات
دلشادم از شادی تو سر مستم از خنده تو
اما ته دل نگران برای آینده ی تو
نیاز
بدون تو چه پروازی، چه احساسی چه آوازی
تویی که از صدای من، شراب کهنه می سازی
بیا خوبم که می دانم، در این بازی نمی بازی
نیاز رو تو خودم کشتم، که هرگز تا نشه پشتم
زدم بر چهره ام سیلی، که هرگز وا نشه مشتم
من آن خنجر به پهلویم، که دردم را نمی گویم
به زیر ضربه های غم، نیفتد خم به ابرویم
مرا اینگونه گر خواهی، دلت را آشیانم کن
من آن نشکستنی هستم، بیا و امتحانم کن
غرور ای ناجی حرمت، تو با من پا به پایی کن
به هنگام سقوط من، تو در من خودنمایی کن
من آن خورشید زرپوشم، که با ظلمت نمی جوشم
بجز آغوش دریا را، نمی گیرم در آغوشم

 

 

البوم : مسافر
مسافر
هر یار اهل نیرنگ هر دوست اهل حیله
با پشت خورده خنجر موندم تو این قبیله
راتو برو مسافر بر گشتنت عذابه
من تشنه لب تکیدم آب این طرف گلابه
از دورها چه زیباست امواج ابیه عشق
اما دریغ و افسوس چون میرسی سرابه
هر یار اهل نیرنگ هر دوست اهل حیله
با پشت خورد خنجر موندم تو این قبیله
نشنیدام من از تو یک حرف از صداقت
افسانه های دل را بردم بسوی ظلمت
زهر است درد هجران ریزی چو باده در کام
گویند نوش و در دل صدها هزار دشنام
جاده دروغ نمیگه فریاد از رهاییست
برای پای خسته پیغام اشنایست
کنار خط جاده هر سایه بون یه طاقه
یه سر پناه امن تصویری از اتاقه
اواز *
جانا به غریبستان تا چند ز چه می مانی
بازا از ان غربت تا چند پریشا نی
صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم
یا نامه نمی خوانی یا راه نمی دانی
بازا که در ان محبس قدر تو نداند کس
با سنگدلان منشین تو گوهر این خوانی
اگر خواهم غم دل با تو گویم جا نمی یابم
اگر جایی شود پیدا تو را تنها نمی یابم
اگر جایی کنم پیدا و هم تو را تنها یابم
ز شادی دست و پا گم می کنم خود را نمی یابم
ارباب وفا
بیا با من بزن جام بیا بخون تو چشمام
که با تو شاد شعرام که بی تو خیلی تنهام
گرفتار تو هستم نگهدار تو هستم
به من تکیه کن از عشق که من یار تو هستم
حیف است که ارباب وفا را نشناسی
ما یار تو باشیم و تو ما را نشناسی
حیف است عزیزم که تو با این همه احساس
این پاکترین عشق خدا را نشناسی
ما را نشناسی
بشناس منو بشناس تو دوست داشتن و بشناس
تو باد بهاری گل و گلشن و بشناس
پنهون نشو از من گریزون نشو از من
دور تو بگردم روگردون نشو از من
در دست تو هست دلم ای داد
سر مست تو هست دلم ای داد
دنبال کسی غیر تو نیست
پا بست تو هست دلم ای داد
گلبانگ منو نبر از یاد
عاشق شدن نبر از یاد
من هستم و عشق یه جهان عشق
این یک سخن و نبر از یاد
اگه داشتم تو رو
اگه داشتم تو رو دنیام یه صفای دیگه داشت
شب عشقم واسه من حال و هوای دیگه داشت
اگه داشتم تو رو رسوای عبادت می شدم
دلم این خسته یه عاشق یه خدای دیگه داشت
اگه داشتم تو رو اون قصه نویس
واسه من یه قصه های دیگه داشت
می دونم زندگیم اینجوری نبود
می دونم مرد عاشق یه شبای دیگه داشت
اگه داشتم تو رو اون میخونه که جای منه
شبا اونجا جای من یه بینوای دیگه داشت
نمی گم با تو واسم گریه دیگه گریه نبود
با تو این زمزمه ها یه های های دیگه داشت
میدونم پیش تو اروم میشدم
حتی اگه قهر ونازت واسه من درد و بلای دیگه داشت
اگه یارم میشدی صاحب دنیات میشدم
فکر نکن چشمای تو یه عاشقای دیگه داشت
باز آمدم
باز امدم از راه سفر یکبار دگر در خونه ی تو
گل داده باز گلخونه دل از بوی تو و دوردونه تو
سر می نهد این خانه بدوش شادان وخموش
بر شونه تو پر می کند از
باده ی شوق چشمون خود را پیمونه تو
باز امشب این دیوونه دل دردام و بر سر می زنه
غم اومده تا پشت در باز حلقه بر در می زنه
یاد تو و دوریه تو اتیش به جونم می زنه
من می روم اما دلم در سینه پر پر می زنه
سرد و غمین می خونه این ویرونه دل
باز امشب این دیوونه دل بر بام و بر سر می زنه

 

 

پنجره
باز کن پنجره را و به مهتاب بگو
صفحه ذهن کبوتر آبیست ، خواب گل مهتابیست
باز کن چشمت را تا که گل باز شود
قصه زندگی آغاز شود
تا که از پنجره چشمانت،عشق آغاز شود
تا دلم باز شود
دلم اینجا تنگ است،دلم اینجا سرد است
فصلها بی معنی،آسمان بی رنگ است
سرده سرد است اینجا،باز کن پنجره را
باز کن چشمت را،گرم کن جان مرا
ای همیشه آبی،ای همیشه دریا
ای تمام خورشید،ای همیشه گرما
سرده سرد است اینجا،باز کن پنجره را
ای همیشه روشن،باز کن چشم مرا
ناجی
امان امان از دل من، از این دل غافل من
اگر تو ناجی نبودی، دلم میشد مشکل من
دلم یه همزبون می خواست، سرم یه سایبون می خواست
تو دنیای نامهربون، یه یار مهربون می خواست
تو ناجی من شدی باز، رسیدی در اوج نیاز
شدی برام مثل یه بت، خدای عشق بنده نواز
پیش از اینا چه بین جمع چه تنها
قشنگ نبود دنیا به چشمم اینجا
تو اومدی دنیامو زیبا کردی
مثل یه آرزو یه خواب، یه رویا
اشکامو پاک کردی به روی گونه
به بغل کشیدی منو عاشقونه
فرشته نجات من شدی تو
عشقت واسم هدیه آسمونه
هم قسم
عزیز هم قسم مگر،که مرگ من تو را دگر،ز قلب من جدا کند
فدای چشم مست تو،اگر براه عشق تو،خدا مرا فدا کند
ای نفسهای تو عاشق،ای تو خوب موندنی
زنده ام با نفس تو،تو همیشه با منی
مثل شبنم رو پر گل،منو با خودت نگهدار
سینتو گهواره ای کن،برای این تن تب دار
یاس عاشقی تو واشو، منو از خودم جدا کن

به دیدارم بیا
به دیدارم بیا ماه در اومد
چراغ روشن راه ور اومد
اگر شب شده مهتاب توی راهه
نشون ما دو تا فانوس راهه
بذار بخنده چشمات به نگاهم
کتاب عاشقی توی نگامه
عزیز من چشم انتظارم نزار
بیا و زندگی رو با خود بیار
با تو نفس کشیدم و دوست دارم
همیشه با تو بودن و دوست دارم
بیا که بسته پر پرواز من
دوباره پر گشودن و دوست دارم
بسته دیگه مردم از این بی کسی
اینهمه تنهایی و دلواپسی
دل واسه دیدار تو پر می زنه
کاشکی بدونی که ندارم کسی
عاشقانه
ای شب از رویای تو رنگین شده
سینه از عطر توام سنگین شده
ای به روی چشم من گسترده خویش
شادی ام،بخشیده از اندوه بیش
همچو بارانی که شوید جسم خاک
هستی ام زآلودگیها کرده پاک
ای تپش های تن سوزان من
آتشی در سایه مژگان من
ای مرا با شور شعر آمیخته
این همه آتش به شعرم ریخته
چون تب عشقم چنین افروختی
لاجرم شعرم به آتش سوختی
ای دو چشمانت چمن زاران من
تا دو چشمت خورده بر چشمان من
بیش از اینت گر که در خود داشتم
هر کسی را تو نمی انگاشتم
گناه
پیش تو روسیاهم،تو بگذر از گناهم
ندامت و تو دیدی،تو عالم نگاهم
تو خواستی من نخواستم،با هم باشن دلامون
نشستی من نشستم،به پای لحظه هامون
تو بودی من نبودم،دیوونه مثل مجنون
تو موندی من نموندم،به پای عهد و پیمون
نمیشه باورمن کنار من نشستی
کسی که می پرستم،تو بودی و تو هستی
نمیشه باور من،هنوز به پام نشستی
چشمات و رو بدیهام،تو عاشقونه بستی
نمیشه باور من،که با تو من چه کردم
کی داشت خبر که یک روز،پیش تو بر می گردم
کسی مثل تو نشد
دو تا چشمام همه جا،دنبال تو می گرده
با نبودنت دلم ،با غصه هات سر کرده
شب و روز در پی تو،من همه جا گشتم
یکی گفت غصه نخور،اون داره بر می گرده
زندگی با عشق تو رنگ دیگه داشت برام
رفتی و بدون تو پخش شده روز و شبهام
دل من با هیچ کسی نمو تونست خو بگیره
شب و روز منتظره چشم به راهت مونده نگام
کسی مثل تو نشد،کسی مثل تو نبود
همش از خدا می خواهم که بیایی زود زود
کاش میشد دوباره باز همو پیدا بکنیم
کاش میشد سفره عشقمونو با همدیگه وا بکنیم
کاشکی این شهر غریب صدای آشنا بیاد
دل من هوا تو کرده فقط هم تو رو می خواهد
دعا
خودش می دونه داره ، هر کسی آرزویی
این باشه آرزومون ، نریزه آبرویی
با هم بیاییم دعا کنیم ،خدامونو صدا کنیم
که آسمون بباره ، فراوونی بیاره
ازش بخوایم برامون ، سنگ تموم بزاره
راههای بسته واشه ، هیچکی غریب نباشه
صورت و شکل هیچ کس مردم فریب نباشه
شفا بده مریض و خط بزنه ستیز و
رو هیچ دیوار و بومی نخونه جغد شومی
دعا کنیم رها شن ، اونا که توی بندن
از بس نباشه نا اهل زندونارو ببندن
سیاه و سفید یه رنگ بشه
زشتی هامون قشنگ بشه
کویرا آباد بشن ، اسیرا آزاد بشن