تراته های معین

 سفر

سفر
سفر کردم که از عشقت جدا شم                           دلم می خواست دگر عاشق نباشم
ولی عشقت تو قلبم مونده، ای وای                        دل دیوونمو سوزونده ای دل
هنوزم عاشقم، دنیای دردم                                   مثل پروانه ها دورت می گردم
سفر کردم که از یادم بری، دیدم نمیشه                   آخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه
غم دور از تو موندن، یه بی بال و پرم کرد                  نرفت از یاد من عشق، سفر عاشقترم کرد
هنوز پیش مرگتم من، بمیرم تا نمیری                      خوشم با خاطراتم، اینو از من نگیری
دلم از ابر و بارون به جز اسم تو نشنید                     تو مهتاب شبونه فقط چشمام تو رو دید
نشو با من غریبه مثل نا مهربونها                            بلا گردون چشمهات زمین و آسمونها
می خواهم برگردم اما می ترسم، می ترسم، بگی حرفی نداری
بگی عشقی نمونده، می ترسم بری تنهام بزاری
تو رو دیدم تو بارون، دل دریا تو بودی                        تو موج سبز سبزه، تن صحرا تو بودی
مگه میشه ندیدت، تو مهتاب شبونه                       مگه میشه نخوندت، تو شعر عاشقونه
خالق
ای خالق هر قصه من این منو این تو                      بر ساز دلم زخمه بزن این منو این تو
هر لحظه جدا از تو برام ماهی و سالی                   با هر نفسم داد میزنم جای تو خالی
منم عاشق ناز تو کشیدنبخاطر تو از همه بریدن تنها تو رو دیدن
منم عاشق انتظار کشیدن
صدای پا تو از کوچه شنیدن تنها تو رو دیدن              تو اون ابر بلندی که دستات شفای شوره زاره
تو اون ساحل دوری که هر موج به تو سجده میاره      تو فصل سبز عشقی که هرگل بهارو از تو داره
اگه نوازش تو نباشه گل گلخونه خاره                      تو آخرین کلامی که شاعر تو هر غزل میاره
بدون تو خدا هم تو شعراش دیگه غزل نداره
بمون که شوکت عشق بمونه که قصه گوی عشقی                    نگو که حرمت عشق شکسته تو آبروی عشقی
پریچه
میخونم به هوای تو پریچه                           چه قدر خالی جای تو پریچه
دلم کرده هوایت وای پریچه                         دلم تنگه برایت
تو رو میطلبم لحظه به لحظه                       تویی تاب و تبم لحظه به لحظه
چشات شهر من که شهر غصه است           برای هر شبم لحظه به لحظه
تو از هزارو یک شبی پریچه                         بجز تو زندگی هیچه پریچه
یه دنیا همه هیچه وای پریچه                      دنیا بی تو هیچه
من از نگاه تو شب و شناختم                     پسندیدم و دیدم و عاشقانه ساختم
تو هر بیت غزل قصه چشمات                     دلم قافیه شد قافیه باختم
شب چشم تو قیمتی ترین                        به انگشتر عمر من نگین
همه دنیای من فقط همین                      همین شرقی{شرعی} ترین شب زمین
تو معجون گل و مخمل نوری                      غریبانه قصه های دوری
تموم قصه ها بی تو میمیرن                      که تو حوصله سنگ صبوری
رسم
این چه رسمیست که تو ناز کنی یک طرفه                    این نشد کار که من ناز کشم یک طرفه
عین ظل مست که تو مست تفرعن باشی                    من به خاری حقارت برسم یکطرفه
نازنینم این چه رسمیت این چه رسمیت
این چه رسمیت که تو عاشق خود باشی و من               در غم سستی پیمان تو پرپر بزنم
این چه گفته است که تو غرق هوس بازی خویش             من عاشق به دل غم زده خنجر بزنم
نازنینم این چه رسمیت این چه رسمیت
این چه گفته است که من خسته ترین باشم و تو            غافل از آتش افروخته در سینه من
این چه کاریست که من مهر تو بر دل گیرم                     تو شب و روز بگیری به دلت کینه من
نازنینم این چه رسمیست این چه رسمیست
ساده
یه عمر که دل ای دل رمیدیو رووندی                 کبوترای عشقو یکی یکی پروندی
هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی         هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی
عجب ساده ای ای دل                                   واسه سوختنو پر پر زدنو مرده ای دل
هر جا که غمی بود ای دل تو شکستی             یک عمر که ای دل تو غصه پرستی
تو هر شب هر روز دنبال حقیقت                        من عاشق دنیا یار میو مستی ای دل
در مجمع خوبان بیهوده نشستی                       با چشم خماری عهدی که نبستی
هرگز نرسوندی ما را تو به مقصود                      چی فهمیدی اخر از عالم هستی ای دل
من مست تمنا تو همره درویش                         من خیره سرو تو دنبال ره خویش ای دل
یه عمر که دل ای دل رمیدیو رووندی                   منو به هر جا خواستی به دنبالت کشوندی
هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی           هم منو خسته کردی هم خودتو سوزوندی
عجب ساده ای یا دل                                      واسه سوختنو پر پر زدنو مرده ای دل
صفای اشک
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
به خاکستر دل نگیرد شرار                         من از برق چشمی بلا دیده ام
وفای تو را نازم ای اشک غم                       که در دیده عمری تورا دیده ام
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
طبیبا مکن منعم از جام می                       که درد درون را دوا دیده ام
حریم خدا شد چه شبها دلم                      که خود را ز عالم جدا دیده ام
از آن رو نریزد سرشکم ز چشم                   که در قطره هایش خدا دیده ام
برو صاف شو تا خدابین شوی                     ببین من خدا را کجا دیده ام
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
طبیبا مکن منعم از جام می                       که درد درون را دوا دیده ام
حریم خدا شد چه شبها دلم                      که خود را ز عالم جدا دیده ام
از آن رو نریزد سرشکم ز چشم                   که در قطره هایش خدا دیده ام
برو صاف شو تا خدابین شوی                     ببین من خدا را کجا دیده ام
نه از آشنایان وفا دیده ام                           نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردمیها نرنجد دلم                                که از چشم خود هم خطا دیده ام
دلسوخته
دلسوخته تر از همه ی سوختگانم                          از جمع پرکنده ی رندان جهانم
در صحنه ی بازیگری کهنه ی دنیا                           عشق است قمار من و بازیگر آنم
با آنکه همه باخته در بازی عشقند                         بازنده ترین است در این جمع نشانم
ای عشق از تو زهر است به جامم                        دل سوخت ،‌ تن سوخت ، ماندم من و نامم
دلسوخته تر از همه ی سوختگانم                         از جمع پرکنده ی رندان جهانم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم                  اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم
ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت                   بگذار ببارد به سرم سنگ مصیبت
من زنده از این جرمم و [حاضر به] مجازات               مرگ است مرا گر بزنم حرف ندامت
باید که ببازم با درد بسازم                                   در مذهب رندان این است نمازم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم                 اما چه کنم ، عاشق این کهنه قمارم
من در به در عشقم و رسوای جهانم                     چون سایه به دنبال سر عشق روانم
او کهنه حریف من و من کهنه حریفش                   سرگرم قماریم من و او ،‌ بر سر جانم
باید که ببازم ، با درد بسازم                                در مذهب رندان ، این است نمازم
عمری ست که می بازم و یک برد ندارم                اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم
آرزو
آرزو داشتم یار من تو باشـــــــی             چراغ شام تار من تو باشــــــــی
حالادونستم که دنیاپرستـــــــی              خوردی شراب دورنگی و پستی
آخه وای وای وای ازاین دنیــــــا               آخا حیف حیف حیف ازاین دنیــــا
بنویسم وفا نه طاقه بستان                   تا کی وکیشم جور ناکسان
کفتر کاکل به سر
کفتر کاکل به سر های های                                      این خبر از من ببر وای وای
بگو به یارم                                                                         که دوسش دارم
بگو برگرده چشم براشم من                                                 خاطر خواشم من
من برات هر چی میگفتم همه از دل بود                  همه از دل بود  همه از دل بود
تو برام هر چی می گفتی همه باطل بود                همه باطل بود همه باطل بود
کفتر کاکل به سر های های                                این خبر از من ببر وای وای
بگو به یارم                                                       که دوسش دارم
بگو برگرده چشم براشم من                                خاطر خواشم من
سفره
بیا دست قشنگ مهربانت را عصایی کن که برخیزم
و شور انگیز و شوق آلود بدامان شقایقها بیاویزم
بدزدم تیشه فرهاد عاشق را و بی پروا چنان رعدی بنای سنگی غم را فروریزم
بسازم کلبه عشقی میان باغ فرداها
و حافظ وار بر بام فلک طرحی دگر از عشق اندازم و نقش دیگری ریزم
بیا واکن لبانم را به تکرار سرود عشق که من آن مرغ غمگین شباویزم
دلم می خواد تو سفره مون
یه لقمه نون داشت پر عشق
وسط برکتش میشد
هر چی که خواست از خود عشق
دلم می خواست تو باغچه مون می کاشتمت
گل می دادی
رنگ و وارنگ از همه رنگ نرگس و سنبل می دادی
دلم می خواست میشد واست
دشت رو چراغونش کنم
ماه رو بزارم تو چشات
ستاره بارونش کنم
وسط میدون ببرم بازار رو ارزونش کنم
داد بزنم خاطر خواتم عشق رو فراوونش کنم
گلاب قمصر میشدی به مرگ گل جون میدادی
شاخه به شاخه برگ به برگ به لپشون خون میدادی
گریه عاشق میشدی نم نم بارون میدادی
به شاعرای در به در شعر فراوون میدادی
شاه خترون
شاه دخترون دختر گل به سر سرون دختر           شاه دخترون دختر گل به سر سرون دختر
برده اون نگاه تو عقل و هوش من ازسر                ای گل گلستانم ای نو گل بستانم
چشمان سیاه تو چشمان سیاه تو                      اتش زده بر جانم اتش زده بر جانم
این دل سرکش من تاب وتوان نداره                     برای دیدن تو همیشه بی قراره
اگه پیش من بیایی اگه پیشه من بیایی               دل دیگه غم نداره دل دیگه غم نداره
شاه دخترون دختر، گل به سر سرورن دختر           برده اون نگاه تو عقلو هوش من ازسر
با اون راه رفتنت خندیدنت میون گلها                    پروانه شدیو پر می زنی می بری دلها
چرارحمی نداری مروتی نداری                           چرا بر من مسکین محبتی نداری
شاه دخترون دختر گل به سر سرون دختر             چشمان سیاه تو برده هوش من از سر
متن ترانه های آلبوم صبحت بخیر عزیزم
صبحت بخیر عزیزم
در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست        خو کرده قـفـس را مـیـل رهـا شدن نیست
مـن با تـمام جانم پر بسته و اسیرم                  باید که با تو باشم در پـای تـو بـمیرم
صبحت بخیر عزیزم با آنکـه گفتـه بودی              دیشـب خـدانگهدار
با آنکه دست سردت از قـلـب خـستـه تـو          گویـد حدیث بـسـیـار
صــبـحت بـخـیـر عزیزم                                  بـا آنــکـه در نــگــاهــت
حرفی برای من نیست
بـا آنـکـه لـحـظـه لـحـظـه                               می خوانم از دو چشمت
تـن خـسـتـه ای ز تـکـرار
در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست        خو کرده قـفـس را مـیـل رهـا شدن نیست
مـن با تـمام جانم پر بسته و اسیرم                 باید که با تو باشم در پـای تـو بـمیرم
صبحت بخیر عزیزم با آنکـه گفتـه بودی             دیشـب خـدانگهدار
با آنکه دست سردت از قـلـب خـستـه تـو         گویـد حدیث بـسـیـار
صــبـحت بـخـیـر عزیزم                                 بـا آنــکـه در نــگــاهــت
حرفی برای من نیست
بـا آنـکـه لـحـظـه لـحـظـه                              می خوانم از دو چشمت
تـن خـسـتـه ای ز تـکـرار
این بار غصـه ها را از دوش خسته بردار            من کوه استوارم به مـن بگـو نـگـه دار
عهدی که با تو بستم هرگز شکستنی نیست         این عشق تا دم مرگ هرگز گسستنی نیست
صبحت بخیر عزیزم  با آنکـه گفتـه بودی           دیشـب خـدانگهدار
با آنکه دست سردت از قـلـب خـستـه تـو        گویـد حدیث بـسـیـار
صــبـحت بـخـیـر عزیزم
بـا آنــکـه در نــگــاهــت
حرفی برای من نیست
بـا آنـکـه لـحـظـه لـحـظـه
می خوانم از دو چشمت
تـن خـسـتـه ای ز تـکـرار
ترمه و اطلس
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ای بلا . بالا بلا .قربون اون نگاهت
قربون راه رفتنت . قربون خاک راهث
من روزی هزار دفه به پای تو می میرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ای بلا . بالا بلا .قربون اون نگاهت
قربون راه رفتنت . قربون خاک راهت
من روزی هزار دفه به پای تو می میرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
با یه بوسه ی تو باز دوباره جون می گیرم
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
ترمه و اطلس بیارین تا بپوشونم تنت
سینه ریزی از جواهر بنذازم به گردنت
نکنه دست رقیبون برسه به دامنت
نکنه خونم بیفته عاقبت بر گردنت
دشمن اگه هزار هزار
دشمن اگه هزار هزار
فشنگاشون قطار قطار
حلقه به دورت بزنن
صد تا با سی صد تا سوار
خودم میام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
خودم می یام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
قد نگو نگو نگو . سرو خرامانه
چشم نگو نگو نگو . نرگس مستانه
لب نگو نگو نگو . غنچه ی خندانه
دل نگو نگو نگو . خیلی پریشانه
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
امید من تو هستی برای زندگانی
ارزوی دلم رو توی چشام می خونی
من دیگه خاک پاتم. هر جا بری باهاتم
من عاشق تو هستم . من تو رو می پرستم
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
دشمن اگه هزار هزار
فشنگا شون قطار قطار
حلقه به دورت بزنن
صد تا بسی صد تا سوار
خودم می یام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
خودم می یام می برمت
با یک نگاه می دزدمت
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
این دل بی قرارم
به دام تو اسیره
برای دیدن تو
نفسم داره می گیره
نفسم داره می گیره
باورم کن
در کار عشق ما همیشه اما بود
بی جانی ریشه از ساقه پیدا بود
آن شب که گفتی باورم کن با تو میمانم
دلواپسی های من از صبح فردا بود
آن شب که گفتی با تو هستم تا که دنیا هست
باور نکردم گرچه این جمله زیبا بود
در عمق دریا هرگز یک قطره پیدا نیست
پایان عشق ما پایان دنیا نیست
مثل زلال آب من باورت کردم
مینای یک رنگی در ساغرت کردم
سلطان قلب خود تاج سرت کردم
در چشم دل تا خود پیغمبرت کردم
آن شب که گفتی باورم کن با تو میمانم
دلواپسی های من از صبح فردا بود
آن شب که گفتی با تو هستم تا که دنیا هست
باور نکردم گرچه این جمله زیبا بود
در عمق دریا هرگز یک قطره پیدا نیست
پایان عشق ما پایان دنیا نیست
عاشق تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
اگه قربونی می خواستی بهتر از من چه کسی
واسه پیش مرگ تو اماده تر از من چه کسی
تو اگه چشمه بودی تشنه تر از من چه کسی
واسه دلداری دادن خسته تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
همه راه ها رو به من سد کردی
عشقم و رد کردی
به خودت بد کردی . به خودت بد کردی
فصل گل . فصل اقاقی . فصل سازگاری ساغر و ساقی
فصل خوب انتظار از پشت شیشه
فصل دل بستگی ساقه و ریشه
همه راه ها رو به من سد کردی
عشقم و رد کردی
به خودت بد کردی . به خودت بد کردی
واسه تسلیم و رضا دست و پا بسته تر از من چه کسی
در پرستیدن تو دیگه وا رسته تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
بهتر از من چه کسی . عاشق تر از من چه کسی
واسه ی عشق تو دیوونه تر از من چه کسی
چگونه چگونه
تو دیونه رفتی یه شب بی نشونه
تو خواستی که قلبم پریشون بمونه
واست گریه ی من دیگه بی امونه
دل از درد عشقم یه دریای خونه
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
من از سبزه سبزم .ولی خسته خسته
من از شهر عشقم .ولی دل شکسته
می گفتم یه ابری . یه هم رنگ بارون
یه بارون رحمت . واسه سبزه زارون
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
می خواستم بگم من که عاشق ترینم
تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی
می خواستم بگم من که عاشق ترینم
تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی . تو فرصت ندادی
حقیقت چه تلخه . چه تلخ شکستن
حقیقت همینه که رفتی تو بی من
که رفتی تو بی من
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
من از سبزه سبزم .ولی خسته خسته
من از شهر عشقم .ولی دل شکسته
می گفتم یه ابری . یه هم رنگ بارون
یه بارون رحمت . واسه سبزه زارون
می خوام با تو باشم . می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه
ولی نازنینم . چگونه چگونه . چگونه چگونه
تنها ترین مرد
تنها ترین مردم به دوشم کوله باره غم
از غمها لبریزم
کوه صبور شانه ام از بار غمها خم
من قصه ی دردم . تنها ی شبگردم
تنها دو دست مهربان تو پناه من
چشمان تو تنها چراغ کوره راه من
تنها تو ماندی از همه دنیا برای من
آن شانه های نازک تو تکیه گاه من
تنها تو هستی در تمام لحظه های من
تنها تو ماندی جز خدای من برای من
آه ای هستی من . شور مستی من
بر چین اشک مرا برچین
هستی می گذرد . مستی می گذرد
بنشین پیش دلم . بنشین
از ازل خالم زد رقم با تو. نقش تقدیر است
خود تو می دانی . با تو می مانم . بی تو می میرم
آه ای هستی من . شور مستی من
بر چین اشک مرا برچین
هستی می گذرد . مستی می گذرد
بنشین پیش دلم . بنشین
از ازل خواند زجر و غم با تو . نقش تقدیر است
خود تو می دانی . با تو می مانم . بی تو می میرم
عاشق ترین مردم که می میرم برای تو
ای وای اگر باشد به تو عاشق خدای تو
من قصه ی دردم . تنها ی شبگردم
تنها دو دست مهربان تو

/ 0 نظر / 41 بازدید